Hugleiðing frá vin

Sumarið sem ég kynntist Stefaníu og vinkonum hennar var eftirminnilegasta og besta sumar lífs míns. Ég hafði verið búsettur á Spáni í rúmt hálft ár og var að kynnast nýrri menningu og nýju fólki. Þar á meðal var Stefanía, ég féll strax fyrir þessari einstöku stelpu og á ég mjög góðar minningar um þann stutta tíma sem ég átti með henni og vinkonum hennar. Svo kom að því að Stefanía þurfti að halda aftur heim til Íslands, og þegar kom að kveðjustund fórum við í rómantíska kvöldgöngu. Aldrei hefði mér getað dottið það í hug að þessi kveðjustund væri þín hinsta. Í raun er ekki hægt að lýsa sorginni og óttanum sem ég upplifði næstu daga eftir að þú kvaddir, ég gat ekki skilið svo grimm örlög né af hverju ég hafði orðið vitni af þeim. Í fyrstu velti ég mér mikið upp þessu og fyrir vikið sóttu á mig blendnar tilfinningar og vonleysi sem ég get ekki lýst með orðum né skilið á nokkurn hátt. Fjölskylda mín og vinir stuttu vel við bakið á mér en það að að hugsa hlýlega til þín Stefanía hjálpaði mér hvað mest. Söknuður fjölskyldu þinnar og vina hefur verið ólýsanlega mikill en ég vissi að þinn söknuður hlyti að vera enn meiri. Það að hugsa hlýlega til þín og sjá þig fyrir mér á betri stað gaf mér mikla orku og sálarró, ég þakka þér fyrir straumana sem þú sendir til baka. Þeir sem missa ástvin ættu sömuleiðis að senda hlýja strauma og finna kraftinn sem kemur til baka. Góður maður sem hjálpaði mér í gegnum mesta sársaukann sagði mér að með tímanum myndi sorgin og sársaukinn dofna. Hann sagði að ef ég hefði opinn huga myndi ég taka eftir fullt af góðum hlutum sem kæmu í kjölfarið. Í fyrstu fannst mér skrítið að hugsa til þess að eitthvað gott gæti komið út úr því sem gerðist, en um leið og ég opnaði augun fór ég að taka eftir fullt af hlutum í kringum mig. Sú tilfinning var svo þægileg og góð að smám saman tók sorgin að dofna. Hvert lítið atvik var eins og lóð á vogaskálina móts við sorgina. Nú veit ég að leiðir lífsins eru óútreiknanlegar og maður á að þakka fyrir hvern dag. Nú veit ég að það var ástæða fyrir því að ég var með þér á kveðjustundinni og fyrir vikið er ég margfalt sterkari maður. Nú veit ég að þú sendir mig til fjölskyldu þinnar og vina og um leið eignaðist ég ómetanlega góða vini sem munu vera það áfram um ókomin ár. Án þeirra væri ég ekki svona sterkur. Nú veit ég að meðan ég lifi hér á jörðinni hef ég verndarengil sem fylgist með mér og mun einhvern tímann taka vel á móti mér. Ég get ekki annað en brosað af gleði og þakklæti þegar ég hugsa um þessa hluti og ég veit að á lífsleið minni mun ég finna fleiri gullmola og skilningurinn á þeim mun vonandi dýpka. Arnar Fells

 

< Fyrra		Næsta >